Ferhat Yurdam | İz

Ortadoğu'nun En Pahalı İncisi: Beyrut

2011-02-18T08:07:00.004+02:00

Bir süredir canım sıkıldıkça Türk vatandaşlarından vize istemeyen ülkelerin listesini çıkarıp internette araştırma yapıyorum. Ne de çok ülke varmış adını bile duymadığım ama bizden vize istemeyen. Neyse, uzatmayayım, (isteyen mfa.gov.tr’den bulabilir bu ülkeleri) Polonya’dan döndüğümden beridir uzak mesafeler gözümü korkutuyordu. Her ne kadar eğlensem de; otostopla bir yerlere gidip birilerinin

Polonya'nın Evsizler Sorunu

2011-01-05T17:56:00.002+02:00

Dondurucu kışın gelmesiyle birlikte her yıl olduğu gibi birçok insan donarak öldü Polonya’da. Aralık ayının sonlarına doğru haber siteleri otuzdan fazla insanın, daha doğrusu birçok evsizin donarak öldüğünü yazdı. Polis yetkililerinin bildirdiğine göre ölenler evsizler ve alkolikler. Aslında alkolik evsizler de demek mümkün.Polonya’daki evsizlerin kesin sayısını belirtmek zor ve bu konuda birçok

Mardin'den

2010-04-03T21:50:00.002+03:00

8-11 MayısGezimizin kalan kısmında Gapgenç Festival’in havasına kapılaraktan not tutmamaya başladım. Fakat Mardin’i ve yaşadıklarımızı zaman kavramına uymaksızın anlatacağım.Diyarbakır’da fazla kalmadık ve Diyarbakır Gençlik ve Kültür Evi’nde toplanarak hep birlikte otogara giderek bindiğimiz otobüsle Mardin’e ulaştık. Henüz şehir dışından gelen pek insan yok. Mardin Gençlik ve Kültür Evi’nin

5. Gün: Nemrut'a Devam

2010-04-01T03:52:00.004+03:00

7 Mayıs 2009 Deli gibi yağmur yağıyor altında durduğumuz ağacın etrafına. Kısa zamanda bir dolmuş gelecek olduğu için teşekkürlerimi sunuyorum tanrıya. Islanan toprak burnumuzdan içeri dalan kokusuyla doğal bir parfüm hissi veriyor. Amca da yağmura aldırmadan şemsiyesinin altından sürekli sorular soruyor bize. Nihayet dolmuş geldi ve bize de yer var. Dolmuşun yarısı turist

5. Gün: Nemrut Yolları Taştan

2009-11-22T03:42:00.003+02:00

7 Mayıs 2009 Gözlerim açık fakat sanırım başımdan aşağıya doğru devam eden vücut bana ait değil. Ya da ben kaslarımın ne hallere girebileceğini henüz öğrenememişim. Hedefe ulaşmak için her şey mubahtır tabi. Gözümü açar açmaz dışarı attım kendimi. Tertemiz dağ havası, güneş ışığı... Güneş, böyle serin havalarda çölde sudur. Masanın başında tanışmamış olduğum bekçiyle Kadir’

4. Gün: Adıyaman Yolu Yaman

2009-11-20T02:50:00.019+02:00

6 Mayıs 2009 Otobanın ortasında boş boş bekliyoruz. Arada kamyonlar geçiyor fakat yaklaşık 20 km. İlerideki çimento fabrikasına gidiyorlar. İşimize gelmiyor. Uzakta duran çok eski bir Toros araba gördük. Adam araçtan inip arada bakıyor bize. En son el işareti yaptı gördüğüm kadarıyla. Ulan yoksa bu adamlar JİTEM’den mi? Tırsmıştım ama yaklaştım araca doğru. Şoför inmişti,

3. GÜN: PEYGAMBERLER ŞEHRİ URFA

2009-11-20T02:50:00.018+02:00

5 Mayıs 2009 Yatakla bir olmuş bir halde açtım gözlerimi. Sanırım yapışmıştım yatağa. Uyku nedense asla yetmiyor. Kadir’le planımız 8’de uyanmaktı esasen, Harran’a da gitmek istiyorduk ve çok ters kalıyordu rotamıza göre. Saat 10.30 gibi Metin’in telefon taciziyle uyandık ve tehditleri sonucu sevgili yatağımı terk etmek zorunda kaldım. Metin’le (Kirve diyoruz birbirimize)

İkinci Güne Devam

2009-11-20T02:50:00.014+02:00

Yaklaşık on beş dakikalık bir dolmuş yolculuğunun ardından Aşağı Halfeti’ye vardık. Aşağı Halfeti çok küçük bir yer. Nüfusu (Aşağı ve Yukarı Halfeti) yaklaşık kırk bin. Fakat çok güzel bir manzaraya sahip. Dimdik bir yokuştan aşağı iniyorsunuz, yol boyunca jandarma, hükümet konağı gibi binalar var. Yolun sonunda ise Fırat’ın mavi sularına ulaşabiliyorsunuz. Tabi benim

İkinci Gün: Otoskops? O nedir?

2009-11-20T02:47:00.008+02:00

4 Mayıs 2009Yağmurlu bir güne uyandık Antep’te. Sıcak ve ıslak bir kent. İyice dinlendikten sonra sırtımızda çantalarla terkettik oteli Nemrut’u hedefleyerek. Nirvana gibi bellemiştik Nemrut’u. Gittiğimiz her yerin adını not etmiş olmama rağmen annemin temizlikleri sayesinde “ev içinde” kaybettim notlarımı. Bu yüzden mekan isimlerini söyleyemeyeceğim. Hem reklam da olmasın değil mi? Açlık. Ben

İkinci Kısım

2009-11-18T06:46:00.002+02:00

3 MAYIS 2009Umarım uzun zamandır yazmayışım öldüğümü getirmemiştir akıllara. Tavuk gerçekten lezzetliydi. Bu aralar birtakım sindirim problemlerim olsa da tavuktan olmadığını biliyorum. Uzun zamandır devam etmeyişimin nedeni maalesef not tuttuğum dosyayı kaybettiğimi sanıp ardından denize girip de öldürdüğüm telefonumun hafıza kartında bulmuş olmam. Açıkçası pek internetim ve hevesim de

FRO AYINTAB’DAN BİLDİRİYOR!

2009-11-18T06:45:00.001+02:00

03 MAYIS 2009Uzun zaman oldu sayfamdan uzak kalalı. Devamlılık şart imiş bu blog işlerinde ama spring break ile sağlam bir tatile girdim. Kapandım eve, nergile+kitap+film üçlüsüyle. Bir de annemin yemekleri. Çok iğrenç şeyler oluyor ülkede, yazmak istemedim. Kendime gelebilmek için Mardin’deki Gapgenç Festial’i bekliyordum ama Kadir yerinde duramayınca ve Mersin’e gidince, Gapgenç’e gelene kadar

Uğur'suz Bir Polis Amca Kutlaması

2009-04-12T21:31:00.011+03:00

21 Kasım 2004'te saat 17.00 dolaylarında Mardin’in Kızıltepe ilçesinde bir baba önce oğlunun katline şahit oldu ve ardından aynı şekilde katledildi. 12 yaşındaki Uğur Kaymaz’ın verdiği acı geçen yıllara rağmen dinmedi, en çok da polis amcaların kutlamalar yaptığı dönemde hissettiriyor kendini. Evlerimizde rahat uyumamızı sağlayan polis amcalar meydanlarda ne de güzel kutluyorlar 164. yıllarını.

Bu Toprakta Doğmanın Diyeti

2009-04-06T12:58:00.003+03:00

Modern devlet (ulus-devlet), şiddet uygulamayı kendi tekeline alarak, sosyal düzlemde herkesin herkesle savaşına bir nokta koyar. Ancak, şiddet tekeli olmak, o güne kadar eşi görülmemiş boyutta disiplinli bir organizasyonu da gerekli kılar. Modern devlet, bu disiplini kapitalizmin düzen ilkesine göre kurumsallaşarak sağlar. Bu düzen, içinde yer alacak tüm öğelerin yerinin ve işlevinin

HOMO SUM A ME ALİENUM PUTO!

2009-04-04T07:22:00.016+03:00

Evet, insan olan hiçbir şey bana yabancı değildir başlığın dediği gibi. İnsanlara, sadece insanlar değil aynı zamanda hayvanlara yaklaşımımı bu düşünce belirledi hep. İnsanları hiçbir nedene gerek duymadan sevmek gerekliliği hissettim. Fakat bugünlerde ciddi bir çelişki yaşadığımı fark ettim. Bir hümanistin çelişkisi! Göründüğü kadarıyla bütün ülkenin hemfikir olduğu, acı duyduğu konuda, ben

DTP ve Diyarbakır

2009-04-03T01:26:00.005+03:00

Bir önceki yazımda bahsettiğim gibi DTP’nin seçim dönemi propaganda çalışmalarını incelemek amacıyla Diyarbakır’daydık. Proje kapsamında Newroz kutlamalarının ardından DTP İl Binası’na gittik, Öncelikle binayı tarif edeyim: yanlış hatırlamıyorsam beş katlı bir binaydı. Konferans salonu, toplantı odası, yetkililere ait odalar, eğitim sınıfları ve kadın çalışmaları için partinin kadın mensuplarına

NEWROZ VE DİYARBAKIR İZLENİMLERİ

2009-04-02T02:54:00.027+03:00

Her yıl olaylı bir şekilde geçen Newroz (alınabilecekler için Nevruz) kutlamaları için Diyarbakır’daydım üç arkadaşımla birlikte. Aslında Diyarbakır’a gidiş sebebimiz PUB 432 – İletişim ve İkna dersi kapsamında DTP’nin Diyarbakır’daki propaganda çalışmalarını incelemekti. Newroz’un da denk gelmesi Diyarbakır’ı daha da çekici hale getirmişti. Planımızı yaptıktan sonra okuldan temin ettiğimiz

TÜKETİLEN ŞEHİRLER

2009-03-31T04:24:00.005+03:00

Geçtiğimiz Mart günlerinden birinde Diyarbakır’a gittim, fakat aklımda birçok düşünceyle geri döndüm. İlk sorgulamam “seyahat” oldu. Couchsurfing.com’a üye olduğumdan beri seyahat anlayışım ciddi bir şekilde değişti. Hamburg’dan otostopla İstanbul’a gelen ve İran, Pakistan, Afganistan, Hindistan, Nepal’e kadar aynı şekilde gidip bir süre sonra aynı yolu yine otostopla dönen arkadaşım (